„Moje dziecko często chodzi na palcach” – Spotkanie z EKSPERTEM

Czasem wydaje nam się, że niby niewinne zachowania dzieci, to tylko kaprys, albo jakaś nowa umiejętność, którą chce nam zaprezentować. I może rzadziej od razu chcemy traktować takie zachowania, jako ostrzeżenie. Czasem z powodu „świętego spokoju”, czasem z niewiedzy, a czasem (niestety) z braku uważności na znaczące symptomy. Dlatego postanowiłam zaprosić do współpracy fizjoterapeutkę, od lat pracując z małymi dziećmi, aby opowiedziała nam, co może oznaczać fakt, że

dziecko chodzi na palcach.

Dziś pierwsza dawka informacji, które dla wielu rodziców mogą być światełkiem w tunelu do zauważenia trudności ich dzieci.

Przyczyny chodzenia na palcach mogą być różne. W wieku około półtora/dwóch lat dzieci próbują nowych sposobów poruszania i wtedy może pojawić się częstsze chodzenie na palcach. Stanowi to dobrą zabawę i trening nie tylko dla stóp, ale również równowagi i koordynacji. Jeśli czas eksperymentowania przez dziecko wydłuża się do kilku tygodni, jest od początku dominującym wzorcem chodu bądź dotyczy tylko jednej stopy, warto zgłosić się do fizjoterapeuty dziecięcego.

Przyczyną chodzenia na palcach może być nadmierne napięcie taśmy mięśniowo – powięziowej tylnej – czyli upraszczając wybranych mięśni z tyłu ciała. Mimo, że przy chodzeniu na palcach często zwracamy uwagę na napięte łydki, niekoniecznie jest to przyczyna pierwotna. Równie dobrze powodem mogą być nadmiernie napięte mięśnie szyi.

Co ciekawe, nie tylko nierównowaga w napięciu mięśniowym może dać nam objaw nadmiernego chodzenia na palcach, ale również osłabienie siły mięśniowej. Wtedy dziecko może „budować sobie” napięcie poprzez wspinanie się na palce. Dlatego należy zawsze przyjrzeć się jakości ruchu całego ciała oraz sposobom, w jaki dziecko przyjmuje różne pozycje (stania, siadu, leżenia).

Warto zwrócić uwagę również na wrażliwość dotykową stóp dziecka. Jeśli jest zwiększona, może ono wspinać się na palce w sytuacji chodzenia boso po wybranych fakturach. Czego celem jest uniknięcie nieprzyjemnego odczucia związanego z zetknięciem się całej stopy z podłożem.

Czasami ten sposób poruszania wybiorą dzieci z potrzebą silniejszych bodźców czucia głębokiego w obrębie całego ciała – tzw. bodźców proprioceptywnych.

Kolejnym aspektem, który może nieść za sobą objaw nadmiernego chodzenia na palcach jest przetrwały odruch chwytny stóp. Odruchy i konsekwencja ich przedłużania się w rozwoju osoby to odrębny, obszerny temat.

Może zdarzyć się, że fizjoterapeuta oceniający sposób poruszania się dziecka odeśle nas na dodatkową konsultację z neurologiem lub ortopedą, aby wykluczyć rozpoznania medyczne (m. in.: wady anatomiczne, zespoły neurologiczne, w tym mózgowe porażenie dziecięce, zespoły genetyczne z obniżonym napięciem mięśniowym).

                                                                                                                              /Anna Maksim – fizjoterapeuta dziecięcy/

Moje córy wszystkie przechodziły etap intensywnego chodzenia na palcach. Jednak tylko u jednej, okazało się to mieć wymiar niepokojących objawów. Po konsultacji z ortopedą już wiedzieliśmy co robić, a czego nie. Jak i kiedy reagować, na co zwracać szczególną uwagę.

Dlatego zachęcam jeśli masz wątpliwości, czy kiedy Twoje dziecko chodzi na palcach, nie chce Ci pokazać, że ma jakiś problem – wybierz się do specjalisty. Ortopeda, czy fizjoterapeuta, a nawet być może terapeuta integracji sensorycznej będzie w stanie rozwiać Twoje wątpliwości, bądź ukierunkuje Twoje dalsze działania.

Już dziś zapraszam Was na kolejny wpis ze wskazówkami od Ani. Tymczasem, jeśli borykasz się z innymi trudnościami swojego dziecka, bądź potrzebujesz konsultacji wskocz na stronę Centrum Wsparcia Rozwoju REST, którego właścicielką jest Ania wraz z mężem.

Be First to Comment

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *